Murray Perahia

Bij zijn vorig geplande optreden als onderdeel van de Meesterpianistenreeks in het Concertgebouw –op 3 februari jongsleden- moest hij vanwege een inmiddels beruchte en zeer hardnekkige rechterduimblessure verstek laten gaan. Op 8 juni aanstaande mag hij in de herhaling. Met werken van Beethoven, Brahms, Händel en Bach zal de Grote Zaal ongetwijfeld opnieuw aan de vingers van de wereldberoemde Amerikaanse pianist Murray Perahia hangen.

Als opwarmertje is wellicht bovenstaande cd een aanbeveling: de Lieder ohne Worte van Mendelssohn, omlijst door bewerkingen van Bach orgelkoralen door Ferruccio Busoni en Schubert liedbewerkingen van de hand van Franz Liszt. Uitmuntend gespeeld door diezelfde Perahia.

De meeste Schubert transcripties dateren uit de late jaren 1830. Liszt componeerde er meer dan 50 en zorgde er altijd voor dat de teksten bij de noten afgedrukt werden, daar deze naar zijn mening –hoewel verbaal- alleen maar toevoegden aan de muziek. Het enige wat Liszt eigenlijk gedaan heeft is op pianistische wijze de presentatie van de vocale melodie en haar begeleiding positief versterken. Door middel van de toetsen werd een breed scala aan nieuwe kleuren en klankstructuren aangeboord en ontdekt.

Groot fan van Liszt was Ferruccio Busoni, die in 1920 een zevendelige editie van de klavierwerken van J.S. Bach voltooide. Deze leidde onder andere tot het transcriberen van enkele orgelkoralen, waarvan er 4 zijn opgenomen op deze cd. Globaal heeft Busoni de orgelpedalen vervangen door dubbele octaven in de linkerhand en heeft hij meer tempo en expressie toegevoegd. Puristen vinden dat Busoni soms te ver ging met de vrijheden die hij nam (herhalingen, uitbreidingen, verrijkingen), maar het is een feit dat door zijn transcripties voor de piano Bach toegankelijker werd gemaakt voor nieuwe generaties.

Sarah Summerfield

Geplaatst op 25 april 2008